Attention Please


If you are interested to become an author in this blog please send your name to " navodayakut@gmail.com".Your name will be added and you will get a confirmation mail and can start posting your write ups in any language. Thanking you for being an author in this community blog.

Wednesday, December 23, 2015

S.A.R = weight of sarojini

സ്കൂള്‍ കാലഘട്ടത്തില്‍ നമുക്ക് കീറാമുട്ടിയായി ഏതെങ്കിലും ഒരു വിഷയം ഉണ്ടാവും. പൊതുവേ അത് കണക്ക് തന്നെയായിരിക്കും.അത് കൊണ്ട് തന്നെ കണക്കും കണക്ക് മാഷും എന്നും നമ്മുടെ ഭീകര സ്വപ്നങ്ങളില്‍ ഉണ്ടാവും.
എന്റെ അനുഭവവും മറിച്ചല്ല. എത്ര ആഞ്ഞു പിടിച്ചിട്ടും കണക്കിനെ വരുതിയിലാക്കാനുള്ള എന്റെ ശ്രമം തകിടം മറിയാറാണ് പതിവ്. അക്കാരണത്താല്‍ പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ കണക്കിനോട് സുലൈ പറഞ്ഞു.
ഓര്‍മകളിലേക്ക് ഊളിയിടുമ്പോള്‍ സ്കൂള്‍ കാലഘട്ടത്തിലെ ചില ഭീകര നിമിഷങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ വളരെ കോമഡി ആയി തോന്നാറുണ്ട്.
എട്ടാം തരത്തില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ അത്തരത്തില്‍ എനിക്ക് പറ്റിയ ഒരമിളി (അന്നത് ഭീഭല്‍സവും ഭയാനകവും ആയിരുന്നു ) ഇവിടെ പങ്കു വെക്കാം.
രമേശ്‌ സാര്‍ ആണ് അദ്ധ്യാപകന്‍.. ആജാനബാഹുവായ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടാല്‍ തന്നെ പേടിയാകും. “കൃത്യമായി” ഹോംവര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്നതിനാലും എല്ലാ യുണിറ്റ് ടെസ്റ്റിനും “നല്ല” മാര്‍ക്ക് ‌ വാങ്ങുന്നത് കൊണ്ടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടപുളളികളില്‍ ഒരാളായിരുന്നു ഞാന്‍.
അന്നത്തെ ക്ലാസ്സില്‍ statistics മായി ബന്ധപെട്ട എന്തോ ആണ് ചര്‍ച്ച ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നത്. അതിനാവശ്യമായ dataകള്‍ ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതിയിടുന്നുമുണ്ട്.
ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികളുടെ തൂക്കം ആണ് ഓരോന്നായി എഴുതുന്നത്‌. കുട്ടികളുടെ മുഴുവന്‍ പേരും എഴുതാന്‍ നില്കാതെ ഷോര്‍ട്ട് ആയി മൂന്നക്ഷരങ്ങള്‍ ആയിട്ടാണ് എഴുതിയത്.
SIY-45
REN-48
എന്നിങ്ങനെ ....
അക്കൂട്ടത്തില്‍ എന്റെ ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുന്ന സരോജിനി എന്ന കുട്ടിയുടെ തൂക്കവും സാര്‍ ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതിയിട്ടിരുന്നു.
SAR- 56
എന്തൊക്കെയോ സൂത്രവാക്യങ്ങളും ക്രിയകളും സാര്‍ ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതികൊണ്ടിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും നിശബ്ദമായി അത് പകര്‍തിയെഴുതുകയും ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഞാനങ്ങനെ ബോര്‍ഡില്‍ നോക്കിയിരിക്കയാണ് എന്റെ കണ്ണുകള്‍ ഈ പ്രസ്തുത SAR ല്‍ ചെന്ന് ഉടക്കുന്നത്.
സത്യം പറയാം അന്നും ഇന്നും എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് എനിക്കറിയില്ല എന്റെ ഉള്ളില്‍ നിന്നെവിടെനിന്നോ ഞാന്‍ പോലുമറിയാതെ ഈ S.A.R എന്ന അക്ഷരങ്ങള്‍ ഉച്ചത്തില്‍ സാര്‍ എന്ന വിളിയായി പുറത്തു വന്നു.
ക്ലാസ്സിലാകെ നിശബ്ദത.
ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതികൊണ്ടിരുന്ന രമേശ്‌ സാര്‍ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ചോദിച്ചു....
“ മം മ്മ്മ്മം .... എന്താ..”
ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല
“ എന്താ ഡൌട്ട് .....മുമം”
നിശബ്ദത....
“ ആരാ എന്നെ വിളിച്ചത്...?”
ആരും ഒന്നും പ്രതികരിച്ചില്ല
വീണ്ടും ഘനഗംഭീര ചോദ്യം
“ ആരാ”?
ചില കണ്ണുകള്‍ എന്നെ തേടി വരുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.... ഒരുത്തന്‍ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു പിടിക്കപെട്ടാല്‍ “വരവ്” കൂടും .... അതിനാല്‍ മെല്ലെ മെല്ലെ ഞാന്‍ പൊങ്ങി.
ചോദ്യം ആവര്‍തിക്കപെട്ടു.
“മംമം എന്താ...?”
ഒന്നൂല്ല സര്‍”
“പിന്നെയെന്തിനാ എന്നെ വിളിച്ചേ..?”
“ഞാന്‍ സാറിനെ വിളിച്ചില്ല”
“പിന്നെ സാര്‍ എന്നാരാ
പറഞ്ഞത്?”
“അത്...... ഞാന്‍ സാറിനെ വിളിച്ചതല്ല”
“പിന്നെ എനിക്ക് തോന്നിയതാണോ?”
“അല്ല സര്‍''
പിന്നെയെന്താടാ....''
“അത്... സര്‍..... ഞാന്‍..... ആ S. A. R എന്നത് വായിച്ചതാണ്”
സംഗതി ചീറ്റി
“ഓഹോ... S A R എന്താണെന്നു നിനക്കറിയില്ലേ?”
“അറിയാം സര്‍....”
“പിന്നെയെന്ത ..”
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബലിഷ്ടമായ കൈകള്‍ എന്റെ ഇടതു ചെവിയില്‍ പിടുത്തമിട്ടു മുന്നിലേക്കും പിന്നിലേക്കും ആട്ടിയാട്ടി S A R എന്താണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലാക്കി തന്നു
“പറ...”
“S.A.R = weight of sarojini...............
S.A.R = weight of sarojini.............
ഓരോ വലിക്കുമൊപ്പം ശരീരം ....ആടിയാടി... മുറിഞ്ഞു മുറിഞ്ഞാണെങ്കിലും ഞാനാ പല്ലവി ആവര്‍ത്തിച്ചു
“എസ് എ ആര്‍ ഈസ് ഈക്വല്‍ ടു വെയ്റ്റ് ഓഫ് സരോജിനി”
എന്ന്...
( സരോജിനിയെ പത്തു കഴിഞ്ഞ ശേഷം ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല ... രമേശ്‌ സാറിനെയും .. എങ്കിലും ഇവരെല്ലാം ഓര്‍മയില്‍ സജീവമായി തന്നെയുണ്ട്
===================
സിയോജ് ഇളയൂര്‍

ബാഷ

രജനികാന്തിന്റെ ബാഷ ഇറങ്ങിയ കാലം....ഞങ്ങൾ ഏഴിലോ എട്ടിലോ ആണ്...ആ സമയത്ത് എന്തുനും ഏതിനും "ബാഷ...ബാഷ" വിളികളായിരുന്നു...ക്ലാസ്സിലും മെസിലും ഡോർമെടീരിയിലും എല്ലാം ആരെങ്കിലും നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടാൽ എല്ലാവരും കൂടെ ബാക്ക്ഗ്രൌണ്ട് മ്യൂസിക്‌ ഇട്ടു തുടങ്ങും... അതിനൊപ്പിച്ചു സ്റ്റൈലിൽ നടക്കുന്നതും ഒരു വിനോദമായിരുന്നു...
അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം study time ന് പതിവ് പോലെ ഞാൻ സെക്കന്റ്‌ ബെൽ അടിച്ച ശേഷം ഓടിക്കയറി...സമയ ക്ലിപ്തത പണ്ടേ നിര്ബന്ധായിരുന്നേ...അന്ന് കൂടെ ആരോ ഒരാള് കൂടെ ഉണ്ട്..എന്റെ ഓര്മ ശരിയാണെങ്കിൽ നമ്മുടെ Moidheen Shah...ഞങ്ങൾ ക്ലാസ്സിൽ കേറിയതും, എല്ലാവരും കൂടെ "ബാഷ...ബാഷ.." വിളി തുടങ്ങി...
"ഈ ആരാധകരെ കൊണ്ട് തോറ്റു..." എന്ന ഭാവത്തോടെ, കോളർ ഒക്കെ പൊക്കി, കൈ ഒക്കെ വീശി സ്ലോ മോഷനിൽ നടന്നു വന്ന ഞങ്ങൾ, പുറകെ വടിയുമായി ഓടി വരുന്ന സാറിനെ കണ്ടില്ല..!! BGM നിലച്ചതും പുറകിൽ ആക്ഷൻ തുടങ്ങിയതും ഒരേ സമയത്ത്...😢 ഒരു വെടിയും പുകയും മിന്നലും മാത്രമേ ഓർമയുള്ളൂ...സാറിനു നല്ല ഉന്നമുണ്ടായിരുന്നത്‌ കൊണ്ട് കിട്ടേണ്ടതെല്ലാം കിട്ടേണ്ട സ്ഥലത്ത് കൃത്യമായി തന്നെ കിട്ടി... മരണ മാസ്സ്‌ intoduction scene ന് തൊട്ടു പുറകെ കൊല മാസ്സ് anti-climax ....!!!! അന്ന് study time തീരുന്ന വരെ ക്ലാസിനു മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തി നിൽക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന ഏക ആശ്വാസം, ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാ പുരുഷ പ്രജകൾക്കും ഓരോന്ന് വീതം കിട്ടി എന്നതായിരുന്നു... എന്തായാലും അതിലും വലിയൊരു ചമ്മൽ സ്വപ്നങ്ങളിൽ മാത്രം...😀😀😀


എഴുതിയത് അരുണ്‍ ശരത് 

Authors in this blog

  • Adarsh
  • Amjith.T.S
  • Anil Raj
  • Aravind
  • Arjun A Bhaskaran
  • Divya Gokul
  • Navodayan
  • Praveen
  • Shafeeq Sha
  • Shiljith
  • Syam Prasad
  • Vandana Mohandas