Attention Please


If you are interested to become an author in this blog please send your name to " navodayakut@gmail.com".Your name will be added and you will get a confirmation mail and can start posting your write ups in any language. Thanking you for being an author in this community blog.

Thursday, June 7, 2018

ആത്മവിശ്വാസം എന്ന പാഠം

അച്ഛന്റെ കൈപിടിച്ച് നവോദയയിലെ ആദ്യ ദിവസം പ്രിൻസിപ്പൽ സാറിന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഒരുപാട് സംശയങ്ങളും അല്പം ഭയവും ഉണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക്. അദ്ധേഹം ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി അറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും അത് അദ്ധേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പറയാൻ എനിക്ക് എന്തോ മടി ആയിരുന്നു. കേവലം ഒരു ആറാം ക്ലാസുകാരന്റെ നിസ്സംഗതയും സാമർത്ഥ്യക്കുറവും ഭയവും എല്ലാം കൊണ്ട് പ്രിൻസിപ്പൽ സാറിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഞാൻ നോക്കിയില്ല. അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കും എല്ലാ നവോദയക്കാരന്റെയും ആദ്യ ദിനം. പിന്നെ പ്രധാനപ്പെട്ട മറ്റൊരു ദിനം ആയിരുന്നു എന്റെ ആദ്യത്തെ അസംബ്ലി പ്രോഗ്രാം. എറ്റവും ചെറിയ പരിപാടി ആയ ചിന്താവിഷയം ആയിരുന്നു ഞാൻ അവതരിപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്നത് പറയേണ്ട ചിന്താവിഷയവും വളരെ ചെറുതായിരുന്നു "രാഷ്ട്രീയം രക്തച്ചൊരിച്ചിൽ ഇല്ലാത്ത യുദ്ധമാണ് രക്തത്തോടു കൂടിയ രാഷ്ട്രീയം യുദ്ധവും - മാവോ" പിന്നെ എല്ലാത്തിന്റെയും അവസാനം ജയ് ഹിന്ദും. പക്ഷേ അതു വരെ ഒരു വേദിയിലും കയറിയിട്ടില്ലാത്ത എന്നെ സംബന്ധിച്ചടുത്തോളം ഇത്  വളരെ കഠിനമായിരുന്നു. ഈ ഒരു വാക്യം തന്നെ ഞാൻ ഒരാഴ്ച്ച മുഴുവൻ ഉരുവിട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു എങ്കിലും പഠിച്ചതു പോലെ ഒരു സമാധാനം എനിക്ക് കിട്ടിയില്ല. ഒടുവിൽ അസംബ്ലിയുടെ സമയത്തെ എന്റെ ഭയം കണ്ട് ചേട്ടന്മാരും ഹൗസ് ക്യാപ്റ്റനും കുറേ നിർദേശങ്ങൾ തന്നു ഒടുവിൽ ഒരു ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു " ടാ നീ പേടിക്കണ്ട നീ ആരുടെയും മുഖത്തു നോക്കണ്ട .നീ ചിന്താവിഷയത്തിനുള്ള കമാന്റ് കൊടുക്കുമ്പോ നേരേ മൈക്കിനു മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്ന് ദൂരേക്ക് നോക്കിയാൽ മതി. ഗ്രൗണ്ടിന്റെ അറ്റത്ത് നമ്മടെ സ്പോർട്ട്സ് പവലിയൺ കാണാം അവിടെ നോക്കി പറഞ്ഞാ മതി". അങ്ങനെ ആ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ഒരു റോബോട്ടിനെ പോലെ മൈക്കിന് മുന്നിൽ നിന്ന് മറ്റാരെയും നോക്കാതെ പവലിയണിലേക്ക് നോക്കി കാണാതെ പഠിച്ച് പറയുന്നത് പോലെ കാര്യം പറഞ്ഞ് തീർത്തിട്ട് ഞാൻ പോന്നു. കാണുന്നവർക്ക് അത് ഒരാൾ ഒരു വേദിയിൽ നിന്ന് സംസാരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നും എങ്കിലും എന്നെ സംബന്ധിച്ചടുത്തോളം അത് ഞാനും ആ പവലിയണും തമ്മിലുള്ള ഒരു സ്വകാര്യസംഭാഷണം മാത്രം ആയിരുന്നു.

പിന്നീട് എഴു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ പ്ലസ്ടുവിന് പഠിക്കുന്ന സമയം ഒരു ദിവസം ഡിന്നറിന്റെ സമയത്ത് അടുത്തിരുന്ന പ്ലസ്‌വൺകാരുടെ മുഖത്ത് ഒരാശങ്ക. കാര്യം തിരക്കിയപ്പോളാണ് അറിഞ്ഞത് നാളെ അസംബ്ലിയിൽ മലയാളം പ്രസംഗം ചെയ്യെണ്ട പയ്യന് കണ്ണസുഖം ബാധിച്ച് വീട്ടിൽ പോയത്രെ .ഇനി ആര് ഈ ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് ഇത് ചെയ്യും എന്ന് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല ഒടുവിൽ വലിയ സന്തോഷത്തോടെ അല്ലെങ്കിലും ഞാൻ ചെയ്യാം എന്ന് സമ്മതിച്ചു. അന്നൊക്കെ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ നുരഞ്ഞു പൊന്തിയ ഹൗസ് സ്പിരിറ്റ് നമ്മളെ കൊണ്ട് അങ്ങനെ ചെയ്യിച്ചു എന്ന് വേണം പറയാൻ. അങ്ങനെ പിറ്റേ ദിവസം യാതൊരു തയ്യാറെടുപ്പുകളും ഇല്ലാതെ സ്റ്റേജിൽ കയറി നിന്ന് ഞാൻ ഒരു വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് അങ്ങ് സംസാരിച്ചു. എന്തായാലും ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ നല്ല കൈയ്യടി ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഇന്ന് ഒന്നു പുറകോട്ടു നോക്കുമ്പോൾ ഒരു വേദിയിൽ കയറാൻ ഒരാഴ്ച്ച അധ്വാനം എടുത്തിട്ടും നേരേ നോക്കാൻ പറ്റാഞ്ഞ എന്നെ ഒരു രാത്രിയുടെ മാത്രം തയ്യാറെടുപ്പിൽ പ്രസംഗിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച സംവിധാനമാണ് നവോദയ. ഇങ്ങനെ ഒരോരുത്തരെയും ഒരോ രീതിയിൽ മികച്ചവരാക്കി മാറ്റിയ വിദ്യാലയം ആണ് അത്. ചിലർ നല്ല പ്രാസംഗികർ ആകുമ്പോൾ ചിലർ ഗായകരും നർത്തകരും മിമിക്രിക്കാരും ആകുന്നു .ഇന്ന് NDA യിൽ ഒരു ഗ്രൂപ്പിന് ഒട്ടാകെ കമാന്റ് കൊടുക്കാൻ എന്നോടു ആവശ്യപ്പെടുമ്പോളും എന്റെ കൂടെ ഉള്ളവരെക്കാൾ ഒരു തരിമ്പെങ്കിലും ആത്മവിശ്വാസം എനിക്ക് കൂടുതൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ രഹസ്യം ആണ് നവോദയ. ഇത് വരെ ഒരു നവോദയനും ആറാം ക്ലാസിൽ വന്നതു പോലെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കാൻ ഭയപ്പെട്ട് നിന്നല്ല പ്ലസ് ടു വിന് ശേഷം ടിസി വാങ്ങാൻ വരുന്നത്. ഒരു പാഠപുസ്തകത്തിലും ഇല്ലാത്ത ഈ പാഠമാണ് നവോദയ നമുക്ക് തന്ന എറ്റവും മികച്ച സ്വത്ത്

             - അൻഷിൽ ഷാ 18th Batch

Wednesday, December 23, 2015

S.A.R = weight of sarojini

സ്കൂള്‍ കാലഘട്ടത്തില്‍ നമുക്ക് കീറാമുട്ടിയായി ഏതെങ്കിലും ഒരു വിഷയം ഉണ്ടാവും. പൊതുവേ അത് കണക്ക് തന്നെയായിരിക്കും.അത് കൊണ്ട് തന്നെ കണക്കും കണക്ക് മാഷും എന്നും നമ്മുടെ ഭീകര സ്വപ്നങ്ങളില്‍ ഉണ്ടാവും.
എന്റെ അനുഭവവും മറിച്ചല്ല. എത്ര ആഞ്ഞു പിടിച്ചിട്ടും കണക്കിനെ വരുതിയിലാക്കാനുള്ള എന്റെ ശ്രമം തകിടം മറിയാറാണ് പതിവ്. അക്കാരണത്താല്‍ പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ കണക്കിനോട് സുലൈ പറഞ്ഞു.
ഓര്‍മകളിലേക്ക് ഊളിയിടുമ്പോള്‍ സ്കൂള്‍ കാലഘട്ടത്തിലെ ചില ഭീകര നിമിഷങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ വളരെ കോമഡി ആയി തോന്നാറുണ്ട്.
എട്ടാം തരത്തില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ അത്തരത്തില്‍ എനിക്ക് പറ്റിയ ഒരമിളി (അന്നത് ഭീഭല്‍സവും ഭയാനകവും ആയിരുന്നു ) ഇവിടെ പങ്കു വെക്കാം.
രമേശ്‌ സാര്‍ ആണ് അദ്ധ്യാപകന്‍.. ആജാനബാഹുവായ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടാല്‍ തന്നെ പേടിയാകും. “കൃത്യമായി” ഹോംവര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്നതിനാലും എല്ലാ യുണിറ്റ് ടെസ്റ്റിനും “നല്ല” മാര്‍ക്ക് ‌ വാങ്ങുന്നത് കൊണ്ടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടപുളളികളില്‍ ഒരാളായിരുന്നു ഞാന്‍.
അന്നത്തെ ക്ലാസ്സില്‍ statistics മായി ബന്ധപെട്ട എന്തോ ആണ് ചര്‍ച്ച ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നത്. അതിനാവശ്യമായ dataകള്‍ ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതിയിടുന്നുമുണ്ട്.
ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികളുടെ തൂക്കം ആണ് ഓരോന്നായി എഴുതുന്നത്‌. കുട്ടികളുടെ മുഴുവന്‍ പേരും എഴുതാന്‍ നില്കാതെ ഷോര്‍ട്ട് ആയി മൂന്നക്ഷരങ്ങള്‍ ആയിട്ടാണ് എഴുതിയത്.
SIY-45
REN-48
എന്നിങ്ങനെ ....
അക്കൂട്ടത്തില്‍ എന്റെ ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുന്ന സരോജിനി എന്ന കുട്ടിയുടെ തൂക്കവും സാര്‍ ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതിയിട്ടിരുന്നു.
SAR- 56
എന്തൊക്കെയോ സൂത്രവാക്യങ്ങളും ക്രിയകളും സാര്‍ ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതികൊണ്ടിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും നിശബ്ദമായി അത് പകര്‍തിയെഴുതുകയും ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഞാനങ്ങനെ ബോര്‍ഡില്‍ നോക്കിയിരിക്കയാണ് എന്റെ കണ്ണുകള്‍ ഈ പ്രസ്തുത SAR ല്‍ ചെന്ന് ഉടക്കുന്നത്.
സത്യം പറയാം അന്നും ഇന്നും എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് എനിക്കറിയില്ല എന്റെ ഉള്ളില്‍ നിന്നെവിടെനിന്നോ ഞാന്‍ പോലുമറിയാതെ ഈ S.A.R എന്ന അക്ഷരങ്ങള്‍ ഉച്ചത്തില്‍ സാര്‍ എന്ന വിളിയായി പുറത്തു വന്നു.
ക്ലാസ്സിലാകെ നിശബ്ദത.
ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതികൊണ്ടിരുന്ന രമേശ്‌ സാര്‍ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ചോദിച്ചു....
“ മം മ്മ്മ്മം .... എന്താ..”
ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല
“ എന്താ ഡൌട്ട് .....മുമം”
നിശബ്ദത....
“ ആരാ എന്നെ വിളിച്ചത്...?”
ആരും ഒന്നും പ്രതികരിച്ചില്ല
വീണ്ടും ഘനഗംഭീര ചോദ്യം
“ ആരാ”?
ചില കണ്ണുകള്‍ എന്നെ തേടി വരുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.... ഒരുത്തന്‍ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു പിടിക്കപെട്ടാല്‍ “വരവ്” കൂടും .... അതിനാല്‍ മെല്ലെ മെല്ലെ ഞാന്‍ പൊങ്ങി.
ചോദ്യം ആവര്‍തിക്കപെട്ടു.
“മംമം എന്താ...?”
ഒന്നൂല്ല സര്‍”
“പിന്നെയെന്തിനാ എന്നെ വിളിച്ചേ..?”
“ഞാന്‍ സാറിനെ വിളിച്ചില്ല”
“പിന്നെ സാര്‍ എന്നാരാ
പറഞ്ഞത്?”
“അത്...... ഞാന്‍ സാറിനെ വിളിച്ചതല്ല”
“പിന്നെ എനിക്ക് തോന്നിയതാണോ?”
“അല്ല സര്‍''
പിന്നെയെന്താടാ....''
“അത്... സര്‍..... ഞാന്‍..... ആ S. A. R എന്നത് വായിച്ചതാണ്”
സംഗതി ചീറ്റി
“ഓഹോ... S A R എന്താണെന്നു നിനക്കറിയില്ലേ?”
“അറിയാം സര്‍....”
“പിന്നെയെന്ത ..”
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബലിഷ്ടമായ കൈകള്‍ എന്റെ ഇടതു ചെവിയില്‍ പിടുത്തമിട്ടു മുന്നിലേക്കും പിന്നിലേക്കും ആട്ടിയാട്ടി S A R എന്താണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലാക്കി തന്നു
“പറ...”
“S.A.R = weight of sarojini...............
S.A.R = weight of sarojini.............
ഓരോ വലിക്കുമൊപ്പം ശരീരം ....ആടിയാടി... മുറിഞ്ഞു മുറിഞ്ഞാണെങ്കിലും ഞാനാ പല്ലവി ആവര്‍ത്തിച്ചു
“എസ് എ ആര്‍ ഈസ് ഈക്വല്‍ ടു വെയ്റ്റ് ഓഫ് സരോജിനി”
എന്ന്...
( സരോജിനിയെ പത്തു കഴിഞ്ഞ ശേഷം ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല ... രമേശ്‌ സാറിനെയും .. എങ്കിലും ഇവരെല്ലാം ഓര്‍മയില്‍ സജീവമായി തന്നെയുണ്ട്
===================
സിയോജ് ഇളയൂര്‍

Authors in this blog

  • Adarsh
  • Amjith.T.S
  • Anil Raj
  • Aravind
  • Arjun A Bhaskaran
  • Divya Gokul
  • Navodayan
  • Praveen
  • Shafeeq Sha
  • Shiljith
  • Syam Prasad
  • Vandana Mohandas