Attention Please


If you are interested to become an author in this blog please send your name to " navodayakut@gmail.com".Your name will be added and you will get a confirmation mail and can start posting your write ups in any language. Thanking you for being an author in this community blog.

Wednesday, September 26, 2012

മാലാഖക്കൊരു കത്ത്....!


       ഫേസ് ബുക്കില്‍ വെറുതെ തിരഞ്ഞു നടക്കുബോള്‍ ആണ് ഒരു പോസ്റ്റില്‍ കണ്ണുകള്‍ ഉടക്കിയത്, ഇതാരാ ഈ കക്ഷി എന്ന് മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ച് പ്രൊഫൈല്‍ മൊത്തം പരത്തി നോക്കി, അതേ നവോദയന്‍ തന്നെ, പ്രൊഫൈല്‍ അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്യാന്‍ ഇത്ര മടിയുള്ള കൂട്ടം വേറെ എവിടെ കാണാന്‍, ഏതാ ബാച്ച്!
ഉടനെ അയാളുടെ ഫ്രണ്ട് ലിസ്റ്റ് തുറന്നു കണ്ണോടിച്ചു.

ഞെട്ടിപ്പോയി, ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ, അതാ മുന്‍പില്‍ മറ്റൊരു പേര്‍,
തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി, ഫോട്ടോയും ആല്‍ബവും എല്ലാം, ഇല്ല തെറ്റിയിട്ടില്ല,
പക്ഷെ ആകെ ഒരു മാറ്റം
10-15 വര്‍ഷങ്ങള്‍ വച്ച് നോക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും, മാറിയിരിക്കുന്നു,
കുട്ടിത്തം വിട്ടുമാറാത്ത കണ്ണുകളില്‍ , കുസൃതി നിറഞ്ഞ ആ നോട്ടത്തില്‍, ആര്‍ക്കും ഇഷ്ടം തോന്നുന്ന ആ ഭാവത്തില്‍, എല്ലാം ഒരു കുലീനയായ വീട്ടമ്മയുടെ, സ്നേഹമയിയായ ഒരമ്മയുടെ ഭാവം ലയിച്ചു ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നു

കാലത്തിന്‍റെ പ്രവാഹത്തില്‍, ഡാര്‍വിന്റെ പരിണാമ സിദ്ധാന്തം ശരിവക്കുന്നത് പോലെ ചെറിയ മാറ്റങ്ങള്‍, വാലിനുമുണ്ടൊരു മാറ്റം!

അച്ഛന്റെ പേര്‍ മുറിച്ചുമാറ്റി പങ്കാളിയുടെ പേര് ചേര്‍ക്കുമ്പോള്‍ മുറിയുന്ന ബന്ധങ്ങള്‍ രണ്ടു കുടുംബങ്ങള്‍ ഒരു ആഘോഷമാക്കിക്കാണണം!

ദീപുട്ടന് പെട്ടന്ന്‍ ഒരു സന്തോഷം തോന്നി,
ഒരു നിധി കിട്ടിയ പോലെ..........!

മനസ്സ് ഒരു നിമിഷം വര്‍ഷങ്ങള്‍ പുറകിലോട്ടു പറന്നു, 10-18 വര്‍ഷങ്ങള്‍ പുറകിലോട്ട്!

എല്ലാവരും സന്തോഷത്തിലാണ്, ഇവിടെ വന്ന് വര്ഷം രണ്ടു കഴിഞ്ഞു. ഇപ്പോള്‍ എല്ലാ അദ്ധ്യാപകരില്‍ നിന്നും മറ്റു ചെറിയ ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികളില്‍ നിന്നും കിട്ടുന്ന സ്നേഹവും, മറ്റും കൂടുതല്‍ നന്നായി മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നു,
സ്കൂളിന്റെ മുക്കും മൂലയും സ്വന്തം വീട് പോലെ, സ്വന്തമായി എല്ലാം ചെയ്യാന്‍ പ്രാപ്തി നേടിയിരിക്കുന്നു,

ചെറിയ ക്ലാസ്സിലെ ചെറിയ തിരക്കും ബഹളവും ഒക്കെ തങ്ങളെ കാണുമ്പോള്‍ നില്‍ക്കുന്നു, കുട്ടികള്‍ കാണുമ്പോള്‍ ഇഷ്ടത്തോടെ ചിരിക്കുന്നു,

ദേഷ്യത്തോടെ ഉള്ള ഒരു നോട്ടം മതി വികൃതിയായ ഒരു പയ്യനെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍!! !

രണ്ടു ദിവസം മുന്‍പാണ് പുതിയ ഒരു ബാച്ച് തുടങ്ങിയത്.

MP ഹാളിന്‍റെ മുന്‍പില്‍ അസ്സംബ്ലിക്ക് നില്‍ക്കുമ്പോളാണ് ദീപുട്ടന്റെ ശ്രദ്ധ തൊട്ടടുത്ത വരിയിലേക്ക് പോയത്,(പോയതല്ല, ശ്രീക്കുട്ടന്‍ തോണ്ടി കാണിച്ചുതന്നതാണ്!) അതാ നില്‍ക്കുന്നു പുതിയ ബാച്ചില്‍ ഒരു സുന്ദരിക്കുട്ടി,



ആരും ശ്രദ്ധിച്ചു പോവുന്ന ഓമനത്തം നിറഞ്ഞ മുഖം, പേടിച്ചരണ്ട കണ്ണുകള്‍, പ്രാര്‍ത്ഥനക്കായി കൈ കൂപ്പുമ്പോള്‍ മുഖത്ത് തെളിയുന്ന ഭക്തി, സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ മുഖത്തെ പ്രസന്ന ഭാവം, ചിരിക്കുമ്പോള്‍ തെളിയുന്ന നുണക്കുഴികള്‍!!  ( ഹേയ്, നുണയൊന്നും പറയില്ല, അത് ചിലപ്പോള്‍ വെറുതെ കിട്ടിയതായിരിക്കും എന്ന് ദീപുട്ടന്‍ തന്നെ തന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു.)

ഉച്ചയൂണിനു ചെന്നപ്പോള്‍ ആണ് മറ്റൊരു രസം, കുട്ടി അതാ ദീപുട്ടന്റെ ഡൈനിങ്ങ്‌ ടേബിളില്‍! !!!!! !
 സന്തോഷം സഹിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല, എങ്കിലും ഗൌരവം വിടാതെ തന്നെ ദീപുട്ടന്‍ തന്റെ സ്ഥലം കൈകലാക്കി, ഊണ് കഴിച്ചു തീരും വരെ ദീപുട്ടന്റെ കണ്ണുകള്‍ അവളുടെ നേരെ ഇടക്കിടക്ക് നീണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു!

ഇതെന്തൊരു കുട്ടി, ഒരു ചിരിയോ ബഹളമോ, വര്‍ത്തമാനമോ ഇല്ല, വരും കഴിക്കും തിരിച്ചു പോകും!

പക്ഷെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില്‍ ദീപുട്ടന്‍ അവള്‍ക്കായി ഒരു സ്ഥാനം ഒഴിച്ച് വച്ചു, ഒരു കുഞ്ഞു പെങ്ങളുടെ സ്ഥാനം!.

ആന്വല്‍ ഡേ കടന്നു വന്നു, അന്ന് കുഞ്ഞുപെങ്ങളുടെ നൃത്ത പരിപാടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു, വെള്ള ഗൌണില്‍ അവള്‍ ഒരു കുഞ്ഞു മാലാഖയെപ്പോലെ കാണപ്പെട്ടു

" വിണ്ണിലെ ഗന്ധര്‍വ വീണകള്‍ പാടുന്ന...."
  സംഗീതമേ, ഓ.., സംഗീതമേ.....!

പിന്നെയും കാലങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി

ഒരു ദിവസം മാലാഖയുടെ അമ്മ വന്നു, കളിച്ചു കാറോടി നടക്കുന്ന ഞങ്ങളെ വിളിച്ച് കൈ നിറയെ മിട്ടായി തന്നു, പറഞ്ഞു,

" ഇന്ന്‍ മോളുടെ പിറന്നാളാണ്"

ദീപുട്ടന്‍ ആ ദിവസം തന്റെ ഡയറിയില്‍ കുറിച്ചുവച്ചു.

കാലം പിന്നെയും ഒരു തീവണ്ടി പോലെ ചുമച്ചു നീങ്ങി

ഒരു മാര്‍ച്ച് മാസത്തിന്റെ ഒടുവില്‍ ദീപുട്ടനും കാലത്തിനൊപ്പം സ്കൂളിന്റെ പടികളെ പിന്നിലാകി നടന്നു നീങ്ങി.

ദീപുട്ടന്റെ ഡയറിയില്‍ അപ്പോഴും നവംബര്‍ മാസത്തിലെ ഒരു ദിവസം രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു!

എല്ലാ പിറന്നാളുകളിലും ദീപുട്ടന്റെ ഒരു ആശംസാ കാര്‍ഡ്‌ സ്കൂളില്‍ മാലാഖയെ തേടി എത്തി, പേരും വിലാസവും ഇല്ലാത്ത ഒരു കാര്‍ഡ്‌!!

ദീപുട്ടന്റെ പേര്, അവള്‍ക്കൊരു ചീത്തപേരാകരുത് എന്ന്‍ ദീപുട്ടന് നിര്‍ബന്ധമായിരുന്നു!.

എന്നിട്ടും ദീപുട്ടന്‍ പിടിക്കപ്പെട്ടു!

ഒരു ദിവസം ദീപുട്ടനെ തേടി ഒരു കത്ത് വന്നു, ദീപുട്ടന്റെ സ്വന്തം അനിയത്തിയുടെ കത്ത്.

സസ്നേഹം ചേട്ടന്,

                                സുഖം തന്നെ എന്ന് കരുതുന്നു, എനിക്കിവിടെയും അങ്ങനെ തന്നെ, കൊല്ലപ്പരീക്ഷകള്‍ അടുത്തു വരുന്നു, പഠിത്തത്തിന്റെ തിരക്കിലാണ് ഞങ്ങള്‍ ഒക്കെയും, അതിന്റെ ഇടയിലും ഞാന്‍ ചേട്ടന് ഈ കത്തെഴുതുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക കാര്യം ചോദിക്കാനാണ്.
                              കഴിഞ്ഞ ദിവസം എന്റെ കൂട്ടുകാരിക്ക് വന്ന ഒരു കാര്‍ഡ്‌ ഞാന്‍ കണ്ടു, പേരോ അഡ്രസൊ ഇല്ലെങ്കിലും ചേട്ടന്റെ ഒപ്പ് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവള്‍ക്കു ചേട്ടന്‍ ആരാണെന്നോ അറിയില്ല, മാത്രമല്ല അവള്‍ വളരെ ഭയക്കുന്നുമുണ്ട്, കാരണം ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാല്‍, പറയാനൊരു പേരോ കൊടുക്കാന്‍ ഒരു മറുപടിയോ അവള്‍ക്കില്ല. ഞാന്‍ അവളോട്‌ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ചേട്ടന്റെ മറുപടിക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു

                                                                                             സസ്നേഹം
                                                                                                         ( ഒപ്പ്)


രഹസ്യം പുറത്തായിരിക്കുന്നു, ദീപുട്ടന്‍ അനിയത്തിയോട് പോലും പറയാതെ ആണ് ഈ കത്തുകളത്രയും അയച്ചിരുന്നത്, അവള്‍ ഇത് കണ്ടുപിടിക്കുമെന്നരു കണ്ടു!?!

പക്ഷെ കത്തിലെഴുതിയിരുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ദീപുട്ടന്റെ കണ്ണു തുറപ്പിച്ചു!
ശരിതന്നെ, മറ്റാരെങ്കിലും ആ കത്ത് ആരുടെ എന്ന് ചോദിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ത് മറുപടിയാണ് പറയാന്‍ ഉണ്ടാകുക?,
ഇനി അറിയില്ല എന്ന സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ പോലും ആരു വിശ്വസിക്കും?

ദീപുട്ടന്‍ അന്ന് തന്നെ മറുപടി എഴുതി

പ്രിയപ്പെട്ട അനിയത്തിക്ക്,
                                             നിന്‍റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് എന്‍റെ കയ്യില്‍ ഉത്തരമില്ല, എങ്കിലും ആ കുട്ടി എനിക്ക് നിന്നെപോലെ തന്നെ പ്രിയപ്പെട്ടവളാണ്, അവളോട്‌ നീ ഒന്നും പറയരുത്, ഞാന്‍ ആരാണെന്നോ, എന്താണെന്നോ, അവള്‍ അറിയരുത്, ഞാന്‍ ഒരു ചീത്ത സ്വപ്നം മാത്രമായി അവശേഷിക്കട്ടെ, ഇനി അവളെ തിരഞ്ഞ് എന്‍റെ ഒരു കത്തുപോലും വരില്ല.

               നന്നായി പഠിക്കണം എന്‍റെ ആശംസകളും, പ്രാര്‍ത്ഥനകളും എന്നും നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ട്.
                                                                   സ്നേഹ പൂര്‍വ്വം


                                                                                              ( ഒപ്പ്)



               അതിനു ശേഷം വര്‍ഷം 14 കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, കാലം മായ്ച്ചത്‌ കാലം തന്നെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇനിയിപ്പോള്‍ ഇതൊന്നും തിരിച്ചു കിട്ടില്ല, ബന്ധങ്ങള്‍ വലിഞ്ഞു മുറുകി വീര്‍പ്പുമുട്ടിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, വിവാഹത്തിന്റെ കുഞ്ഞു തോടിനുള്ളിലേക്ക് വലിയുമ്പോള്‍, മകന്‍റെ കുസൃതികളും അമ്മയുടെ സങ്കടങ്ങളും, ഭാര്യയുടെ പ്രയാസങ്ങളും ജീവിതത്തിന്‍റെ വഴി തന്നെ മാറ്റി തെളിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇംഗ്ലണ്ടഇലെ ഏതോ കോണില്‍ കിടക്കുന്ന അനിയത്തിയെ പോലും ഇന്റെര്‍നെറ്റിന്റെ അനന്ത സാധ്യതകള്‍ മാത്രമാണ് ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത്!

എന്നിട്ടും ദീപുട്ടന്റെ മനസ്സ് ഒന്ന് തുടിച്ചു, ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരുന്ന ഒരു രഹസ്യചെപ്പ് കയ്യില്‍ വന്നപോലെ!

പാണ്ടോരയുടെ മനസ്സിന്‍റെ സ്ഥിതിയും കൌതുകവും, ഇപ്പോള്‍ മനസ്സിലാകുന്നു,
ചെപ്പ് തുറക്കാനും രഹസ്യങ്ങള്‍ കാറ്റില്‍ പറത്താനും സമയമായതുപോലെ!

സത്യം! ഫേസ് ബുക്കില്‍ പച്ച ലൈറ്റ് കത്തി, സത്യം തന്നെ, ദീപുട്ടന് അത്ഭുതം തോന്നി!

ഒന്ന്‍ ആലോചിച്ച ശേഷം ടൈപ്പ് ചെയ്തു

" hi "

ഇല്ല, മറുപടി ഒന്നും വന്നില്ല, ഇല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട,

" hi "

വളരെ ആലോചിച്ച് പറഞ്ഞ പോലെ ഒരു hi!

ചിലപ്പോള്‍ ദീപുട്ടന്റെ പ്രൊഫൈല്‍ നോക്കി ഉറപ്പു വരുത്തിയിരിക്കും!

മിലി പറഞ്ഞ പോലെ,

 "ഒരു friend request വന്നാല്‍ പോലും "ദേ ലെവന്‍ പിശകൊന്നും അല്ലല്ലോ" എന്ന് ഒരു mutual friend - നോടും ചോദിക്കാതെ Add ചെയ്യാന്‍ പറ്റുന്നതും മറ്റൊരു നവോദയനെത്തന്നെ.
ഞങ്ങള്‍ക്കു പരസ്പരം വിശ്വസിക്കാന്‍ "നവോദയന്‍" എന്ന ഒരൊറ്റ tag മതി.We may fight and compete each otherBut will never ditch, flirt or abandon..We can't....Because, we are, Navodayans..."

എന്തായാലും ഇന്നിവിടെ ഇത് അവസാനിക്കണം,

" do u know me !"

" i don remember u "

" i have a secret to tell u "

" wat? " ഡിജിറ്റല്‍ വാക്കുകളുടെ വികാരം എന്തായിരിക്കും?

കൌതുകമോ, ആകാംഷയോ, അതോ അരിശമോ? ഒരു നിമിഷം അവളുടെ മുഖം കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് തോന്നി!

" i was the one who used to send u cards"     എഴുതാന്‍ വളരെ എളുപ്പം കഴിഞ്ഞു, ഇത് പറയാന്‍ ചിലപ്പോള്‍ മണിക്കൂറുകള്‍ എടുത്തേനെ! എന്ന് മാത്രമല്ല, ഓങ്ങിഅടിച്ചാല്‍ പോലും ചെവിക്കല്ല് വരെ കൈ എത്തില്ല എന്ന ഉറപ്പുള്ള ഒരു സ്ഥലവും നോക്കി നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നേനെ, 

പിന്നെയും ഒരു നിശബ്ദദ,
 ദീപുട്ടന് നിരാശ തോന്നി, കാരണം കാര്യം പറഞ്ഞെങ്കിലും കാരണം ബോധിപ്പിക്കതിരുന്നാല്‍ പ്രണയമായിതന്നെ തെറ്റിധരിച്ചേക്കാം, 

" ok "

 ഒരു ചെറിയ മറുപടി, പിന്നെ എന്തൊക്കെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു എന്ന് ദീപുട്ടന് അറിയില്ല, ഏതായാലും എല്ലാം ഒരു വിധം പറഞ്ഞു എന്നാക്കി, ദീപുട്ടന്‍ കരഞ്ഞില്ല എന്നെ ഉള്ളു, മൂക്കൊക്കെ അടഞ്ഞ് ശരീരം ആകെ ചൂട് പിടിച്ചു!

" iniyippo enthina ithokke paranjittu"   ഒറ്റ വരി മറുപടി, ദീപുട്ടന് സമാധാനമായി, 

മാലാഖമാര്‍ ദേഷ്യപ്പെടാറില്ല, അവര്‍ക്ക് സ്നേഹിക്കാനേ അറിയൂ, 

വലിയൊരു ഭാരം ഇറക്കിവെച്ച പോലെ തോന്നി ദീപുട്ടന്, പക്ഷെ ചെറിയ ഒരു നിരാശയും, 

സ്വപ്നത്തിലെങ്കിലും ഇടയ്ക്ക് തന്‍റെ അടുത്തിരുന്ന് തന്നോട് സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കാറുള്ള തന്‍റെ കുഞ്ഞുമാലാഖ എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു, ഇനി അങ്ങനെ ഒരു സ്വപ്നമില്ല കാരണം ഭൂമിയില്‍ മാലാഖമാര്‍ പാര്‍ക്കാറില്ല!


വാല്‍ :- ഈ ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ എന്നാ കുന്ത്രാണ്ടം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ രഹസ്യം ദീപുട്ടനോട് കൂടി മണ്ണായി പോയേനെ, മാത്രമല്ല, ദീപുട്ടന്റെ ഉദ്ദേശ ശുദ്ധി അറിയാതെ വിളിച്ച തെറികളെല്ലാം തിരുത്താന്‍ ഒരു അവസരവും വന്നല്ലോ!
( മാലാഖമാര്‍ തെറി പറയുമോ ആവോ, കേരളത്തിലെ കോളേജുകള്‍ അല്ലെ, ചിലപ്പോ ഒരു സാധ്യത ഇല്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ ഒരു ചിരി മാത്രമേ ഉത്തരമായി കൊടുക്കാന്‍ സാധിക്കൂ!)

കൃതജ്ഞത :- അനിയത്തിക്കും , ഇന്റര്‍നെറ്റിനും ( രഹസ്യമാക്കിയതിനും, പരസ്യമാക്കിയതിനും!)




No comments:

Post a Comment

Please do not forget to comment

Authors in this blog

  • Adarsh
  • Amjith.T.S
  • Anil Raj
  • Aravind
  • Arjun A Bhaskaran
  • Divya Gokul
  • Navodayan
  • Praveen
  • Shafeeq Sha
  • Shiljith
  • Syam Prasad
  • Vandana Mohandas